આજનો લ્હાવો લીજીયે

       આપણા અખબારો રેલ વખતે કાદવ કીચડની, જળહોનારતની, તબાહીની કે માનવલાશોની તસવીરો પ્રગટ કરે છે. થોડા સમય પછી તેજ છાપાઓમાં પોંકનગરમાં ઉમટેલા નગરજનોની તસવીરો પ્રગટે છે. ચંદની પડવા વખતે હારબંધ ઘારીઓની લાઇન લગાવીને બેઠેલા દુકાનદારોની તસવીરો પ્રગટે છે. ગુજરાતીઓ સુખમાં છકી જતાં નથી અને દુ:ખમાં હિંમત હારતા નથી. ઘારી અને બરબાદીને આપણે સરખો ન્યાય આપીએ છીએ. દુ:ખમાં પોક મૂકવી એ કુદરતી બાબત છે અને સીઝનમાં પોંકની મજા માણવી એ પણ ખોટું નથી. ચિંતકો કહે છે: જે ક્ષણ વિતી જાય છે તે પાછી આવતી નથી. ચોમાસુ અનેકવાર આવે છે અને ભજીયા પણ બારે માસ મળે છે; પણ જે પળ તમે માણી શક્યા તે તમારી… બીજું બધું વ્યર્થ…! જીવનની કેસેટમાં ઇશ્વરે ‘ફાસ્ટ ફોરવર્ડ’ની સુવિધા રાખી નથી. જિંદગી માત્ર ‘પ્લે’ થાય છે અને ‘ઓટોસ્ટોપ’ થાય છે. વિતી ગયેલી જિંદગીને પાછી માણવી હોય તો તેને બૅકફોરવર્ડ કરી શકાતી નથી. આયુષ્યનો ઓક્સિજન પૂરો થાય એટલે આપમેળે હ્રદયની ઘડિયાળ બંધ થઇ જાય છે. કવિઓ એથી જ કહે છે: ‘આજનો લ્હાવો લીજિયે… કાલ કોણે દીઠી છે…?’ અમે ભૂલતા ન હોઇએ તો જાવેદ અખ્તર સાહેબે ફિલ્મ ‘કલ હો ન હો’માં એક ગીત આ પ્રમાણે લખ્યું છે: ‘હર ઘડી બદલ રહી હૈ રૂપ જિંદગી, છાંવ હૈ કભી… કભી હૈ ધૂપ જિંદગી…! હર પલ યહાં જીભર જિયો… જો હૈ સમા કલ હો ન હો…!’

dineshpanchal.249@gmail.com

dineshpanchalblog.wordpress.com

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s