માણસો મરે તે ભેગાં જંગલો પણ મરે…!

        આપણી સંસ્કૃતિ જ સર્વશ્રેષ્ઠ છે એવી મિથ્યા માન્યતાને કારણે આપણે દુનિયાની બે સારી વાતો અપનાવી શકતાં નથી. આપણે ત્યાં શબનો અગ્નિસંસ્કાર થાય છે. અમેરિકા સહિત ઘણાં દેશોમાં વિદ્યુતની મદદથી મિનિટોમાં શબનો નિકાલ થઈ જાય છે. (ત્યાં લોકો પાસે ખભે ટુવાલ નાંખીને સ્મશાનમાં ત્રણ કલાક ગપ્પાં મારવાનો સમય હોતો નથી) અહીં એક શબના અગ્નિસંસ્કાર પાછળ લગભગ ૧૦ મણ લાકડા બાળી દેવામાં આવે છે. માનવજીવનના અસ્તિત્વ માટે વૃક્ષો અત્યંત ઉપયોગી છે પરંતુ અગ્નિસંસ્કાર માટે આપણે એટલી વિપુલ માત્રામાં વૃક્ષો કાપીએ છીએ કે એમ કહેવામાં અતિશયોક્તિ નથી કે અગ્નિસંસ્કાર પાછળ આ દેશ એક સપ્તાહમાં આખું જંગલ ફૂંકી મારે છે. અર્થાત્ માણસો પોતાના ભેગાં જંગલોને પણ મારતાં જાય છે. આ અંગે આપણે ‘વિદ્યુતચિતા’ જેવી કોઈ નવી વ્યવસ્થા ન વિચારી શકીએ? પણ તમે શું કહો છો, આપણો ધર્મ એવી વ્યવસ્થાને મંજુરી આપશે ખરો…?

dineshpanchal.249@gmail.com

dineshpanchalblog.wordpress.com

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s